KAWALEROWIE BŁOTNI

Kawalerowie błotni – grupa powstała w 2001 z inicjatywy Jerzego Kornowicza.
Ma za sobą szereg działań intuicyjnych i kompozycji kreowanych na żywo
w najróżniejszych nietypowych okolicznościach jak np. w lasach czy na łąkach.
Działalność Kawalerów łączy tradycję free-jazzową z działaniami intuicyjnymi
i komponowaniem. Dlatego w grupie spotykają się z reguły specjaliści od kształtowania przestrzeni muzycznej: grający kompozytorzy, komponujący jazzmeni i inni trudni do zakwalifikowania gatunkowego muzycy, nazwijmy ich: alternatywni.
Grupa nie jest ciałem stałym. Jej skład często formuje się pod wpływem chwili. Tym nie mniej od jakiegoś czasu występuje w takiej kombinacji personalnej i instrumentalnej jak dzisiejszego popołudnia.
Aby uniknąć ewentualnych nieporozumień warto wyjaśnić, że status”kawalera” nie odnosi się do stanu cywilnego lecz do szarży i przynależności (vide Kawalerowie Maltańscy czy kawalerzyści).
Dotychczasowe projekty Kawalerów błotnych to: Kawalerowie błotni (2001), Jazda okopowa (2003), Opary (2004), Przypowieści (2005)

oraz ostatni program:
ZE ŚPIEWNIKA KAWALERYJSKIEGO
(polskie piosenki z lat 60 – i 70 – tych)
a w nim utwory:

Pamiętasz była jesień
Koncert jesienny (na dwa świerszcze i wiatr w kominie)
Jej portet (naprawdę jaka jesteś…)
Dookoła noc się stała
Pod papugami
Szeptem do mnie mów
tyle na razie zrobiliśmy, ale będą następne piosenki,
chciaż to i tak ok. godzina grania (dużo improwizacji)

Krzysztof KNITTEL ur. 1947 w Warszawie, studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie na wydziałach Reżyserii Dźwięku oraz Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki. Brał udział w Kursach Zastosowań Matematyki organizowanych przez Polską Akademię Nauk w Warszawie (1974), w Kursach Nowej Muzyki w Darmstadt (1974 i 76).
Od roku 1969 współpracował z kabaretami studenckimi „Abakus” i „Stodoła” (z Magdą Umer, Andrzejem Wojciechowskim, Januszem Weissem, Maciejem Wojtyszko, Marcinem Wolskim), komponował muzykę do przedstawień teatralnych, telewizyjnych, do filmów dokumentalnych, animowanych i fabularnych (m.in. do „Amatora” w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego). Od 1973 współpracuje ze Studiem Eksperymentalnym Polskiego Radia. W 1978 współpracował z The Center of the Creative and Performing Arts w Buffalo, USA.
Pisze utwory na orkiestrę, chóry, zespoły kameralne, realizuje muzykę komputerową i elektroakustyczną, komponuje muzykę baletową, tworzy instalacje dźwiękowe – między innymi dla Filharmonii Narodowej, Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia, Orkiestry Kameralnej Polskiego Radia Amadeus, Orkiestry Sinfonia Varsovia, dla Chóru Camerata Silesia, solistów – Elżbiety Chojnackiej, Olgi Pasiecznik (nagroda Orfeusza na „Warszawskiej Jesieni” za kreację w „The Heartpiece – Doubble Opera” skomponowanej wspólnie z Johnem Kingiem) , dla Janusza Olejniczaka, Tomasza Stańko i wielu innych. Jako kompozytor i wykonawca swoich utworów koncertował w większości krajów europejskich, w Azji, w Ameryce Północnej i Południowej (m.in. monograficzne koncerty w Brazylii, w Czechach, w Hiszpanii, w Niemczech, w Polsce, w Rosji, na Węgrzech).
Jest współtwórcą grup muzyki improwizowanej: KEW (z Elżbietą Sikorą i Wojciechem Michniewskim; 1974-76), Niezależnego Studia Muzyki Elektroakustycznej (1982-84), Pociągu towarowego (z Piotrem bikontem i Markiem Chołoniewskim; od 1986), Studia CH&K (1989-99), European Improvisation Orchestra (1996-98), grupy CH&K&K (z Markiem Chołoniewskim i Włodzimierzem Kiniorskim; od 1999).
W 1981 roku pracował w Komisji Kultury „Solidarności” regionu Mazowsze, współtworzył też Koło Twórców Niezależnych. W stanie wojennym działał w środowiskach kultury niezależnej. W latach 1989-92 był wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej, współtworzył festiwal „Audio-Art” w Centrum Sztuki Współczesnej w Zamku Ujazdowskim, w latach 1995-98 był dyrektorem festiwalu „Warszawska Jesień”, w latach 1999-2003 był prezesem Związku Kompozytorów Polskich. Od roku 2000 jest wiceprezesem Polskiej Rady Muzycznej. Od 2001 wykłada w Akademii Muzycznej w Łodzi. Od 2003 jest członkiem Rady Nadzorczej Telewizji Polskiej S.A., a od 2004 członkiem Rady Programowej Narodowej Galerii Sztuki Zachęta.
Jako dziennikarz muzyczny współpracował z „Tygodnikiem Literackim”, telewizyjnym „Pegazem”, Redakcją Muzyki Poważnej TVP, pismami „Ruch Muzyczny” i „Studio”.
W 1985 roku otrzymał nagrodę „Solidarności” w dziedzinie muzyki (za kwartet smyczkowy poświęcony księdzu Jerzemu Popiełuszce), w 1998 został nagrodzony przez Foundation for Contemporary Performance Arts w Nowym Jorku, w 2003 roku otrzymał Nagrodę im. Cypriana Norwida oraz Nagrodę Związku Kompozytorów Polskich.

Jerzy KORNOWICZ ur. 1959 – kompozytor, pianista-improwizator.
Edukował się w Akademii Muzycznej w Warszawie ( kompozycja u Tadeusza Bairda
i Mariana Borkowskiego) oraz w Konserwatorium Królewskim w Hadze ( kompozycja u Louisa Andriessena). Pisał utwory na zamówienie m.in. Radia BBC, Polskiego Radia, chóru BBC Singers, festiwalu „Warszawska Jesień”, orkiestry De Ereprijse, kwartetu Joachim i Praskiej Filharmonii. Jego utwory są w repertuarze m.in. Elżbiety Chojnackiej (nagroda Orfeusza na „Warszawskiej Jesieni” za „Kształty żywiołów”), Jerzego Maksymiuka, Stephena Cleobury, Simona Joly, Krzysztofa Bąkowskiego, Aleksandry Krzanowskiej, Orkiestry Muzyki Nowej, Orkiestr Leopoldinum i Vratislavia oraz chóru Schola Cantorum Gedanensis.
Wśród festiwali prezentujących jego utwory są Warszawska Jesień, Światowe Dni Muzyki, Radiowy Festiwal BBC, festiwale w Middelburgu, Cheltelham, Paryżu, Lille
i Nowym Jorku. Pisywał też piosenki, muzykę do spektakli teatralnych i do filmów.
W 2000 roku jego utwór „Figury w oplocie” uzyskał rekomendację na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO.
Jest założycielem grupy intuicyjnej „Kawalerowie błotni” skupiających improwizujących kompozytorów oraz muzyków alternatywnych i jazzowych.
Zajmuje się popularyzacją nowej muzyki oraz programowaniem artystycznym. Współorganizował festiwale „Droga” w Gdańsku, współinicjował lubelskie „Akordy”, inicjował serię koncertów „Generacje” w Polskim Radio, jest komisarzem artystycznym festiwalu „Audio Art” w Warszawie
i projektodawcą „Akademii dźwięku” – serii koncertów edukacyjnych z nową muzyką prezentowaną w szkołach warszawskich.
Od 2003 r. sprawuje funkcję Prezesa Związku Kompozytorów Polskich.

Ryszard LATECKI – multinstrumentalista (trąbka i fortepian), wynalazca latary – opatentowanej półprogowej gitary (www.geocities.com/rlatecki/), twórca wielu różnych formacji muzycznych występujących pod nazwami Latecki Improv, Latarka 44, Laterna. Szczególnie aktywny na scenie alternatywnej muzyki improwizowanej. Istotą jego projektów jest spotkanie na scenie lub w studio muzyków reprezentujących różne muzyczne nurty; muzyków mających jednak jedną wspólną cechę: zamiłowanie do improwizacji. Improwizacji pozbawionej formalnych założeń, zgodnej z duchem miejscai czasu, w których odbywa się koncert. Opartej w dużej mierze na intuicji. Uczestniczą w tych projektach muzycy z takich nurtów jak: muzyka współczesna (Tadeusz Wielecki, Jerzy Kornowicz), muzyka dawna (Maciej Cierliński, Milena Machaczyńska), jazz i yass (Włodzimierz Kiniorski, Tomasz Gwinciński), live electronics (Tadeusz Sudnik), world music (muzycy z formacji Yerba Mater), polska muzyka źródeł (Krzysztof Wrona, z którym w ramach projektu WIOHA Ryszard Latecki gra dżezz dziadowski).
” Jestem głęboko przekonany, a potwierdza to moje kilkuletnie doświadczenie, że cała muzyka ma wspólne źródła. Artykułuje się tylko w różny sposób, zależny od kultury regionu, czy środowiska. Dlatego możliwe jest spotkanie muzyków z tych, pozornie biegunowo odległych, muzycznych obszarów. Jest to sytuacja niezwykle twórcza, w jej wyniku powstają zupełnie nowe, unikalne wartości.” Ryszard Latecki
Uczestniczą też w tych projektach czołowi przedstawiciele alternatywnej sceny litewskiej
i ukraińskiej.
Ryszard Latecki jest też autorem i wykonawcą licznych muzycznych performance`ow oraz kompletnie nowej koncepcji tworzenia muzyki – MUZYKI REWERSYJNEJ.
http://www.reversemusic.com, http://www.latecki.com

Mieczysław Eligiusz LITWIŃSKI – kompozytor, multiinstrumentalista i śpiewak o „wirtuozowskiej skali głosu” (The New York Times). Mieszkał i tworzył w Polsce, Stanach Zjednoczonych i na Litwie. Wykonywał swoją muzykę w wielu krajach wschodniej i zachodniej Europy, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych (m.in. w Carnegie Hall). Pisze pieśni, muzykę kameralną, baletową i teatralną. Wielokrotnie nagradzany (Bessie Award 1989, „Kompozytor Roku” w ankiecie słuchaczy American Public Radio 1986). Śpiewał solo i w chórach – m.in. Novi Singers, The Harmonic Choir. Prowadził własny zespół Litwiński Ensemble & Choir. Wykładał w New York Open Center, The New School, New York University, w Uniwersytecie Księcia Witolda w Kownie, Uniwersytecie Warszawskim. Od wielu lat prowadzi warsztaty głosu i oddechu za granicą i w Polsce, gdzie współpracował m.in. z teatrami: Kana, Wierszalin, Gardzienice, Węgajty, Montownia. Ostatnio zrealizował spektakl plenerowy „Missa Pagana”.

Tadeusz SUDNIK – założyciel Studia Dźwięków Niemożliwych. Tworzy multimedialne spektakle i jam sessions. Przez kilkanaście lat pracował w Studio Eksperymentalnym Polskiego Radia gdzie nagrywał muzykę elektroniczną, teatralną, filmową i baletową. Jednocześnie koncertował w Europie i nagrywał płyty z renomowanymi jazzowymi muzykami np. zespół Freelectronic Tomasza Stańki w latach 80-tych. Wiele lat współpracował z festiwalem Warszawska Jesień i Polskim Towarzystwem Muzyki Współczesnej. Skomponował muzykę dla Teatru Wielkiego do spektaklu baletowego „Pejzaż Nocą”. Projektował dźwięk dla Double Opera Heartpiece wystawianej w galerii The Kitchen w Nowym Yorku. Interesuje go granie na żywo na syntezatorach analogowych, grooveboxie i elektronicznych urządzeniach przekształcających, używa efektów dźwiękowych natury, to wszystko tworzy na scenie małe studio. Obecnie gra w zespołach: Digivooco Adama Pierończyka z Gary Thomasem, Park Maszynowy z Włodkiem Kiniorskim, Analogics z Wojciechem Konikiewiczem, Koncert Figur Niemożliwych z Andrzejem Mitanem, Interakcje z Krzysztofem Knittlem i Joined Forces z Pawłem Prochnowskim (Kanada). Poza tym grał z Sonny Sharockiem, Peterem Gigerem, Do Um Romao, Antymosem Apostolisem, Helmutem Nadolskim, Andrzejem Przybielskim, Gunnarem Geise i wieloma innymi. Brał udział w ostatnim projekcie koncertowym Tomasza Stańki Peyotl3.
W roku 2003 nagrał płytę i odbył europejską trasę koncertową z zespołem AMUSOS Adama Pierończyka oraz grał z zespołem Transylvaniana z muzykami z całego świata prowadzonego przez perkusistę Maurice de Martin (Berlin). W 2004 wznowione zostały koncerty formacji Tomasza Stańki Freelecrtonic.

Tadeusz WIELECKI – ur. 1954 w Warszawie. Studiował grę na kontrabasie i kompozycję u Włodzimierza Kotońskiego w warszawskiej Akademii Muzycznej. W 1986 otrzymał stypendium Witolda Lutosławskiego; w latach 1986-87 kontynuował studia kompozytorskie u Isanga Yuna w Berlinie Zachodnim i Klausa Hubera we Fryburgu bryzgowijskim. Jako kontrabasista występuje we współczesnym repertuarze solowym. Koncertował w wielu krajach Europy i Stanach Zjednoczonych. Zajmuje się propagowaniem muzyki współczesnej i edukacją artystyczną. Prowadził audycje muzyczne dla dzieci i młodzieży: Przeboje muzyki współczesnej, Coś z niczego i Dźwiękowdzięki w programach III i II Polskiego Radia oraz w Radiu Bis. Przewodniczył Komitetowi Artystycznemu Światowych Dni Muzyki, Warszawa ’92. Współpracuje z Centrum Kultury „Okopowa” (Warszawa). Od 1999 roku pełni funkcję dyrektora Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”. Jego Concerto a rebours na skrzypce i orkiestrę otrzymało rekomendację jury na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów ’99 w Paryżu. W roku bieżącym wykładał na Wakacyjnych Kursach Nowej Muzyki w Darmstadt.

WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien